முத்தொள்ளாயிரம் Muttollayiram சேரன்

சேரன்மீது பாடப்பட்ட பாடல்கள்

தாயர் அடைப்ப மகளிர் திறந்திடத்

தேயத் திரிந்த குடுமியவே – ஆய்மலர்

வண்டுலாஅங் கண்ணி வயமான்தேர்க் கோதையை

கண்டுலாஅம் வீதிக் கதவு – 2

வாமான்தேர்க் கோதையை மான்தேர்மேல் கண்டவர்

மாமையை அன்றோ இழப்பது – மாமையிற்

பன்னூறு கோடி பழுதோ,என் மேனியிற்

பொன்னூறி யன்ன பசப்பு - 3

கடற்றானைக் கோதையைக் காண்கொடாள் வீணில்

அடைத்தாள் தனிக்கதவம் அன்னை – அடைக்குமேல்

ஆயிழையாய் என்னை அவன்மேல் எடுத்துரைப்பார்

வாயும் அடைக்குமோ தான் - 4

வரைபொரு நீள்மார்பின் வட்கார் வணக்கும்

நிரைபொரு வேல்,மாந்தைக் கோவே – நிரைவளையார்

தங்கோலம் வவ்வுதல் ஆமோ அவர்தாய்மார்

செங்கோலன் அல்லன் என. – 5

பன்னாகச் சோலை புனல்தெங்கு சூழ்மாந்தை

நன்னாகம் நின்றலரும் நன்னாடன் – என்னாகம்

கங்குல் ஒருநாள் கனவினுள் தைவந்தான்

என்கொல் இவரறிந்த வாறு? – 6

கடும்பனித் திங்கள்தன் கைப்போர்வை யாக

நெடுங்கடை நின்றதுகொல் தோழி – நெடுஞ்சினவேல்

ஆய்மணிப் பைம்பூண் அலங்குதார்க் கோதையைக்

காணிய சென்றவென் நெஞ்சு. – 7

ஆய்மணிப் பைம்பூண் அலங்குதார்க் கோதையைக்

காணிய சென்று கதவடைத்தேன் – நாணிப்

பெருஞ்செல்வர் இல்லத்து நல்கூர்ந்தார் – போல

வருஞ்செல்லும் பேருமென் நெஞ்சு. – 8

வருக குடநாடன் வஞ்சிக்கோ மான்என்(று)

அருகலர் எல்லாம் அறிய – வருகலாம்

உண்டா யிருக்கஅங்(கு) ஒண்தொடியாள் மற்(று)அவனைக்

கண்டாள் ஒழிந்தாள் கலாம் – 9

இவன்என் நலங்கவர்ந்த கள்வன் இவன்எனது

நெஞ்சம் நிறையழித்த கள்வனென்று – அஞ்சொலாய்

செல்லு நெறியெலாஞ் சேரலர்கோக் கோதைக்கச்

சொல்லும் பழியோ பெரிது. – 10

காராட் டுதிரம்தூய் அன்னை களன்இழைத்து

நீராட்டி நீங்கென்றால் நீங்குமோ! – போராட்டு

வென்று களங்கொண்ட வெஞ்சினவேற் கோதைக்கென்

நெஞ்சங் களங்கொண்ட நோய். – 11

மல்லல்நீர் மாந்தையார் மாக்கடுங்கோக் காயினும்

சொல்லவே வேண்டும் நம்குறை – நல்ல

திலகங் கிடந்த திருநுதலாய் அஃதால்

உலகங் கிடந்த இயல்பு. – 12

நீரும் நிழலும்போல் நீண்ட அருளுடைய

ஊரிரே என்னை உயக்கொண்மின் – போரிற்

புகலுங் களியானைப் பூழியர்கோக் கோதைக்

கழலுமென் நெஞ்சங் கிடந்து. – 13

அள்ளற் பழனத் தரக்காம்பல் வாய் அவிழ

வெள்ளந்தீப் பட்ட தெனவெரீஇப் – புள்ளினம்தங்

கைச்சிறகாற் பார்ப்பொடுக்கும் கவ்வை உடைத்தரோ

நச்சிலைவேற் கோக்கோதை நாடு. -14

களிகள் களிகட்கு நீட்டத்தங் கையாற்

களிகள் விதிர்த்திட்ட வெங்கட் – துளிகலந்து

ஓங்கெழில் யானை மிதிப்பச்சே றாகுமே

பும்புனல் வஞ்சி அகம். – 15

வானிற்கு வையகம் போன்றது வானத்து

மீனிற் கனையார் மறமன்னர் – வானத்து

மீன்சேர் மதியனையன் விண்ணுயர் கொல்லியர்

கோன்சேரன் கோதையென் பான். – 16

பல்யானை மன்னர் படுதிறை தந்துயம்மின்

மல்லல் நெடுமதில் வாங்குவிற் – பூட்டுமின்

வள்ளிதழ் வாடாத வானோரும் வானவன்

வில்லெழுதி வாழ்வர் விசும்பு. – 17

அரும்பவிழ்தார்க் கோதை அரசெறிந்த வெள்வேல்

பெரும்புலவுஞ் செஞ்சாந்தும் நாறிச் – சுரும்பொடு

வண்டாடு பக்கமு முண்டு குறுநரி

கொண்டாடு பக்கமும் உண்டு. – 18

வீறுசால் மன்னர் விரிதாம வெண்கொடையைப்

பாற எறிந்த பரிசயத்தால் – தேறாது

செங்கண்மாக் கோதை சினவெங் களியானை

திங்கள்மேல் நீட்டுந்தன் கை. – 19

அயிற்கதவம் பாய்ந்துழக்கி ஆற்றல்சால் மன்னர்

எயிற்கதவம் கோத்தெடுத்த கோட்டாற் – பனிக்கடலுட்

பாய்தோய்ந்த நாவாய்போல் தோன்றுமே யெங்கோமான்

காய்சினவேற் கோதை களிறு. – 20

மரகதப்பூண் மன்னவர் தோள்வளை கீழா

வயிரக் கடக்கை வாங்கித் – துயருழந்து

புண்ணுற் றழைக்கும் குறுநரித்தை பூழியனை

கண்ணுற்று வீழ்ந்தார் களம். – 21

கரிபரந்து எங்கும் கடுமுள்ளி பம்பி

நரிபரந்து நாற்றிசையும் கூடி – எரிபரந்த

பைங்கண்மால் யானைப் பகையடுதோட் கோதையைச்

செங்கண் சிவப்பித்தார் நாடு. – 22

வேரறுகை பம்பிச் சுரைபடர்ந்து வேளைபூத்து

ஊரறி யலாகா கிடந்தனவே – போரின்

முகையவிழ்ந்தார்க் கோதை முசிறியார் கோமான்

நகையிலைவேல் காய்த்தினார் நாடு. – 23

இந்திரன் என்னின் இரண்டேகண் ஏறூர்ந்த

அந்தரத்தான் என்னின் பிறையில்லை – அந்தரத்துக்

கோழியான் என்னின் முகன்ஒன்றே கோதையை

ஆழியான் என்றணரற் பாற்று. - 24

புன்னாகச் சோலை புகழ்தெங்கு சூழ்மாந்தை

நன்னாகம் நின்றலரும் நன்நாடன் – என்னாகம்

கங்குல் ஒருநாள் கனவினுள் தைவந்தான்

என்கொல் இவர்அறிந்த ஆறு.  - 25

இருங்களி றீன்ற மடப்பிடி சாரல்

இரங்கருவி நீராற் றெளிமின் - நலங்கிளர்வேற்

றுன்னரும் போர்க்கோதை துடாச்செருக்கின் (முன்னின்ற)

மன்னன் மதிலாய வென்று. - 26